Δήμητρα Γαλάνη

Τραγούδι
Σύμφωνα με τον σπουδαίο Άγγλο συγγραφέα Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, ο κόσμος φτιάχτηκε από τη μουσική. Αλήθεια; Ψέματα; Το σίγουρο είναι πως ορισμένοι άνθρωποι φτιάχτηκαν για τη μουσική. Μ’ έναν παππού Ηπειρώτη και ψάλτη κι έναν πατέρα με σπουδές στο έντεχνο τραγούδι η Δήμητρα Γαλάνη γεννήθηκε μέσα στη μουσική και ήταν σχεδόν φυσικό να φτιάξει έναν κόσμο από μουσική, αφού όποιος κι αν έφτιαξε τον κόσμο τούτο τελικά, της δώρισε μια φωνή βαθιά σαν κοντραμπάσο και γλυκιά σαν φλάουτο. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Με την εφηβεία αρχίζει και η καριέρα της. Χρόνος ταχύς, χρόνος ευοίωνος. 1968, 16 μόλις ετών και τα δύο τραγούδια στο δίσκο των Δ. Μούτση – Ν. Γκάτσου "Ένα Χαμόγελο" δεν είναι παρά το σήμα εκκίνησης του αφέτη – χρόνου σε μια δρομέα μακρινών αποστάσεων μέσα στη μουσική ιστορία του καιρού και της χώρας της. Νωρίς – νωρίς αναδείχτηκε σε μεγάλη ερμηνεύτρια, έχοντας στη φαρέτρα της από τη μια σπουδαία φωνή και από την άλλη μια προσωπικότητα έντονη που την ωθούσε στο γιατί των πραγμάτων. Έχει τραγουδήσει όλους σχεδόν τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες (Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Τσιτσάνη, Μούτση, Ξαρχάκο, Σπανό, Λεοντή, Μικρούτσικο, Παπαθανασίου, Κηλαϊδόνη, Σαββόπουλο, Χατζηνάσιο, Χάλαρη, Κραουνάκη, κ.ά.) κι έχει επικυρώσει τον λόγο των σημαντικότερων στιχουργών – ποιητών (Γκάτσο, Παπαδόπουλο, Τριπολίτη, Νικολακοπούλου, Καββααδία κ.ά.). Η δισκογραφία της ξεπερνά τους 80 δίσκους και είναι χαρακτηριστική της ερμηνευτικής της δεινότητας σε όλα σχεδόν τα είδη του τραγουδιού – από το καθαρά λαϊκό μέχρι το έντεχνο κι από το βυζαντινό ύμνο μέχρι το ελαφρό τραγούδι. Τρυφερή όπου χρειάζεται, βαθιά όπου οφείλει, με άψογη τεχνική και ισορροπημένο αίσθημα, η ερμηνεία της, έφτασε, με τα χρόνια να γίνει η Τρίτη υπογραφή στα τραγούδια – μαζί με τον συνθέτη και στιχουργό. Ανήκει σε μια "γενιά πρώτων" που εδώ και τρεις σχεδόν δεκαετίες στηρίζουν και υποστηρίζουν – ο καθένας με τον τρόπο του – το καλό ελληνικό τραγούδι αποτελώντας, ταυτόχρονα, και μια βεντάλια θαυμάσιων φωνών. Η ίδια επέλεξε καταρχάς μια πορεία κοντά στους δημιουργούς εξαργυρώσιμη πρώτα και κύρια από τον χρόνο και ύστερα από τη βιομηχανία του τραγουδιού. Από το 1981 και ύστερα επιλέγει προσεκτικά τους χώρους των εμφανίσεών της με κορυφαία στιγμή το ιστορικό "Χάραμα" του Τσιτσάνη στην Καισαριανή που ξανάγραψε ιστορία τα χρόνια 1993 – 1996 με την πρόταση ψυχαγωγίας που διατύπωσε εκεί η Δήμητρα Γαλάνη από κοινού με την στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου. Μια ζωή (30 χρόνια για την ακρίβεια) μέσα στη μουσική και το τραγούδι ήταν περίπου φυσικό να βγάλουν και την ιδία στην όχθη των δημιουργών. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, η Δήμητρα Γαλάνη παρουσίασε και την ικανότητά της να γράφει και η ίδια τραγούδια, είτε για τη δική της φωνή, είτε για άλλους συναδέλφους της. Μια μουσική προσωπικότητα πλήρης, τολμηρή και αποφασιστική, με χιούμορ αλλά και την περίσκεψη που επιβάλλουν συχνά οι καιροί, ζει τη ζωή της χώρας της είτε παίρνοντας θέση – όποτε κρίνει απαραίτητο – στα καίρια προβλήματα του καιρού μας, είτε τιμώντας με την παρουσία και την τέχνη τις εκδηλώσεις κοινωνικής σημασίας. Πότε σαν απαλό αεράκι το βράδυ του Επιταφίου και πότε σαν τρικυμία σε αχανή ωκεανό. Πότε σαν φυσικό φαινόμενο και πότε σαν χρησμός. Πότε σαν γλυκό κρασί και πότε σαν ακριβό φαρμάκι. Η Δήμητρα Γαλάνη με την φωνή της έδωσε και συνεχίζει να δίνει πνοή μακράς ζωής σε ότι τραγουδά και κρατά μια ακατάλυτα μαγική σχέση με το πολυπληθές ακροατήριό της. Σημαντική εξαρχής, κλασσική εν ζωή.