ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΩΝ

Συναυλία αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού
 
Στην έντεχνη μουσική δημιουργία, το παιδί ως θεματολογία κατέχει ξεχωριστή θέση. H σχετική εργογραφία ξεκινά κυρίως από τον 19ο αιώνα, ως απόρροια της ρομαντικής ευαισθησίας. Το πιο κοινό τραγούδι σε όλους τους λαούς και πολιτισμούς είναι το νανούρισμα του μωρού. Πολλοί συνθέτες έγραψαν μελωδικά νανουρίσματα, με γνωστότερο σήμερα αυτό του Μπραμς. Ιδιαίτερα πρωτότυπο θεωρείται το σαρδόνιο και τρομακτικό νανούρισμα του Μπρίτεν, ο οποίος το έγραψε για τα ζωηρά παιδιά που αντιστέκονται στον ύπνο και ταλαιπωρούν τους γονείς τους. Το ζήτημα της βρεφικής θνησιμότητας φαίνεται να προβλημάτισε ιδιαίτερα διάφορους συνθέτες, όπως ο Σούμπερτ, ο Μάλερ, ο Μασνέ, ο Ραχμάνινοφ κ.ά. Οι παιδικές αναμνήσεις και η παιδική αθωότητα ενέπνευσαν συνθέτες όπως ο Μπελίνι, ο Μέντελσον, ο Σούμαν, ο Μουσόργκσκι κ.ά., ενώ οι φυσικές ανάγκες και τα καπρίτσια ενός μωρού διακωμωδήθηκαν μοναδικά από τη σατιρική πένα του Ροσίνι. Μέσα από την κραυγή ενός παιδιού ο Ντεμπισί εξέφρασε την οργή και την αγωνία του για τις φρικαλεότητες του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η θεματολογία του παιδιού άγγιξε και τις ευαίσθητες χορδές Ελλήνων συνθετών, όπως ο Καλομοίρης, ο Λαμπελέτ, ο Σπάθης, ο Ευαγγελάτος, ο Σισιλιάνος, ο Δραγατάκης κ.ά. Στη συναυλία θα παρουσιαστούν αντιπροσωπευτικά έργα για φωνή και πιάνο κορυφαίων ξένων και Ελλήνων συνθετών, οι οποίοι εμπνεύστηκαν από το παιδί.