"Ιπτάμενοι…Ολλανδοί"

Ο Καβάκος και η Φιλαρμονική του Ρόττερνταμ στο Μέγαρο Μουσικής.

Κριτική του ΑΝΤΩΝΗ Ι. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, Μουσικολόγου.

Είναι βέβαιο ότι η συναυλία που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής την Τρίτη 29 Οκτωβρίου, ως αποτέλεσμα της σύμπραξης της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Ρόττερνταμ με το βιολονίστα Λεωνίδα Καβάκο, δεν μπορούσε παρά να αφήσει ικανοποιημένο και τον πιο απαιτητικό ακροατή.
Ο ισορροπημένος και διαυγής ήχος, τα καθαρά ηχοχρώματα και η διαστρωματωμένη δυναμική ήταν κάποια μόνο από τα εύληπτα χαρακτηριστικά που πλαισίωναν μία εκλεπτυσμένη και ευγενική προσέγγιση στις απαιτήσεις του ιμπρεσσιονιστικού ύφους. Αυτή ακριβώς η λεπτομερειακή και ακριβής αίσθηση, η ελκυστική μελωδία με το αισθαντικό υπόστρωμα, υπήρξε η αισθητική πρόκληση στην μπαγκέτα του Βαλερί Γκεργκίεφ ο οποίος ξεπέρασε την τετριμμένη ανάγνωση, και προώθησε την παρτιτούρα στην πραγματική της διάσταση. Το μεσογειακό στίγμα και το φολκλορικό στοιχείο στα έργα του Ραβέλ αναδείχθηκαν με έμφαση και λεπτότητα ως μία κατανοητή διάλεκτος που γίνεται με ευπρόσδεκτη οικειότητα αποδεκτή από το κοινό.
Ο ρώσος καλλιτέχνης καθοδήγησε σταθερά αλλά και τολμηρά, με έντονα προσωπικά στοιχεία την καλοδουλεμένη ορχήστρα σε ερμηνείες που εξυπηρετούσαν τους ευκρινείς στόχους της μουσικής ανάγνωσης. Ήταν μία δεύτερη εσωτερική ματιά στο έργο του συνθετών η οποία είτε πιο ριζοσπαστική, στους Πίνακες του Μουσσόργκσκυ, είτε ακόμη πιο σεμνή, στο Βάλς και στην Αλμποράντα του Ραβέλ, κατάφερε τους πρωταρχικούς της στόχους. Η ποιοτική ερμηνεία να αναδεικνύει τις προθέσεις του έργου κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του φιλόμουσου κοινού.
Στην επιτυχία της συναυλίας συνέβαλλε η παρουσία του σολίστα Λεωνίδα Καβάκου. Ο γνωστός σολίστας υπερέβαλε με άνεση και ευκολία τις τεχνικές δυσκολίες υποβάλλοντας το κοινό σε μία ερμηνεία που δεν είχε να κάνει απλά με μία δεξιοτεχνική επίδειξη υπεροπτικής τεχνικής. Η Tzigane μετατράπηκε στο δοξάρι του καλλιτέχνη σε μία μουσική ελεγεία όπου η εκφραστική μελωδία μέσα από τις ποικίλες παραλλαγές της αιθεροβατεί πάνω στο λαμπερό ορχηστρικό υπόβαθρο.
Η εξέχουσα ολλανδική φιλαρμονική ορχήστρα ασφαλώς θα αποτελεί για τους τυχερούς φιλόμουσους που είχαν την ευκαιρία να την ακούσουν στη μία και μοναδική της συναυλία στο Μέγαρο πέρα από μία ανάμνηση μουσικής ποιότητας σίγουρα και ένα μέτρο το οποίο προεκτεινόμενο στα καθ’ ημάς μόνο ανάμικτα συναισθήματα μπορεί να προκαλεί.
 

"ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" 11 Νοεμβρίου 2002.