Πρώτη φορά "Πουριτανοί"

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ

Την Παρασκευή, 3/2, η Θεσσαλονίκη πιστώθηκε την πολύ καλή, πρώτη παρουσίαση των "Πουριτανών" του Μπελίνι επί ελληνικού εδάφους.
Ακολουθώντας την επιχειρησιακά και καλλιτεχνικά πραγματιστική λύση των διεθνών συμπαραγωγών, που εύλογα υιοθετούν μεγάλα και μικρά λυρικά θέατρα ανά τον κόσμο, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης υλοποίησε την παραγωγή σε συνεργασία με την όπερα της Βέρνης. Συμμετείχαν η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου, η Χορωδία Θεσσαλονίκης, ξένοι και Ελληνες μονωδοί υπό τον Τζουλιάνο Καρέλα.
Λιτή, καλαίσθητη και δραματικά λειτουργική, η όψη της παράστασης διέθετε ήπια εκσυγχρονισμένο και μερικώς αφαιρετικό στίγμα. Αναζητώντας έναν ιστορικό χρόνο με ενεργή συγκινησιακή φόρτιση για τον σημερινό θεατή, ο σκηνοθέτης Λορέντζο Μαριάνι μετέφερε τη δράση στην περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Παράλληλα, οπτικοποίησε την απροφάσιστα σχηματική υπόθεση της όπερας με μια μικτή, άλλοτε ημιρεαλιστική, άλλοτε καθαρά συμβολική χορογραφία κινήσεων. Υλοποιημένο με υψηλό επαγγελματισμό, το αποτέλεσμα ελάφρυνε την παρακολούθηση από τη φλυαρία της ψευδοϊστορικίστικης εικονογραφίας και κατηύθυνε έμμεσα την πρόσληψη προς τα όσα υπαγορεύει η μουσική ως κύριος φορέας νοήματος. Σε καθαρά μουσικό επίπεδο, το όλο υποστηρίχθηκε από μια πολύ καλή, ισορροπημένη διανομή. Η υψίφωνος Ελενα Μόζουκ, που το 2004 απολαύσαμε στην ίδια σκηνή ως Λουτσία, υπήρξε μια μουσικά και σκηνικά εξαίρετη Ελβίρα. Κάτοχος άρτιας τεχνικής, αξιοποίησε τη μεστή, μαλακιά και καλοδιατηρημένη φωνή της σε ένα ορθοτονικά αψεγάδιαστο, δεξιοτεχνικά συναρπαστικό τραγούδι, που υπηρέτησε με καλαισθησία το ρομαντικό μπελ-κάντο. Αντάξιος συμπρωταγωνιστής στον δυσκολότατο ρόλο του Αρτούρο αναδείχθηκε ο ηδύφωνος τενόρος Χουάν Κάρλος Βαλς. Με ελάχιστες εκπτώσεις στις απάνθρωπα υψηλές νότες, άρθρωσε τη λαμπερή, εύηχη φωνή του σε μια σαγηνευτικά εύπλαστη μπελίνεια φραστική. Την ανταγωνιστική κορυφή του μοιραίου τριγώνου συμπλήρωσε υποδειγματικά ο βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός ως Ρικάρντο· το ακριβές, ρωμαλέο, αλλά ουδέποτε ακαλαίσθητο τραγούδι του συνεισέφερε καίρια στην τέλεια μουσικοδραματική ισορροπία του όλου. Πολύ ταιριαστός και εντυπωσιακά αξιόμαχος αποδείχτηκε ο βαθύφωνος Δημήτρης Καβράκος στον "πατρικό" ρόλο του Τζόρτζιο, καλή ως βασίλισσα Εριέττα η μεσόφωνος Ειρήνη Καράγιαννη. Ο Τζουλιάνο Καρέλα διηύθυνε το όλο με μέτρο, επιτρέποντας στη μελωδία να ανασάνει και στήριξε τους μονωδούς παρότι δεν κατόρθωνε πάντα να ελέγχει τις υπερβολικές εξάρσεις δυναμικής του ορχηστρικού συνόλου. Ακριβής, μετρημένη, με σωστή σκηνική παρουσία ήταν η Χορωδία Θεσσαλονίκης.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/02/2006